เครื่องแต่งกายโขนละคร มนุษย์มีความจำเป็นที่จะต้องมีเครื่องแต่งกาย ในระยะแรกคงจะมีเพียงเครื่องนุ่งและเครื่องห่ม เพื่อช่วยป้องกันร่างกายจากความหนาวร้อน ป้องกันความละอายและป้องกันอันตรายจากธรรมชาติ เช่นความแปรปรวนของดินฟ้าอากาศ และพิษภัยจากสัตว์และแมลง ในระยะต่อมามนุษย์รู้จักรักสวยรักงาม จึงเริ่มคิดประดิษฐ์ทำเครื่องประดับเพิ่มเติมขึ้น เช่น เครื่องประดับอวัยวะบางส่วน มีกำไลเท้า กำไลมือ กำไลแขน และเครื่องคล้องคอ ห้อยคอ ตลอดจนเครื่องประดับศีรษะ ทำด้วยไม้ ทำด้วยดินเผา ทำด้วยกระดูก ทำด้วยหิน เขี้ยวหรือฟันสัตว์ ทำด้วยโลหะและหินอันมีค่า เช่น ทองเงิน นาก และเพชรพลอยต่างๆ เป็นต้น
ที่มาของเครื่องแต่งกายโขนละคร ศิลปะการแสดงโขนละครของไทยเรา เป็นการละเล่นแบบเก่าที่มีแบบแผนสืบมาช้านาน ตามหลักฐานปรากฏว่ามีมาแต่ราวพุทธศตวรรษที่ ๒๐ ดังท่านผู้รู้ซึ่งค้นค้วาเรื่องตำรา ทางละครโขนลงความเห็นตรงกันว่า โขนละครของไทยนั้นน่าจะได้เค้าแบบเครื่องแต่งกายมาจากสิ่งต่างๆ อันได้แก่
๑. ลัทธิศาสนา
๒. เครื่องทรงพระมหากษัตริย์
๓. ภาพเขียน ภาพปั้น และภาพแกะสลัก
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น