คำว่า นาฏยาภรณ์ เป็นศัพท์ใหม่อีกคำหนึ่งของวงการโขนละคร โดยนำเอาคำว่า นาฏย อันแปลว่า การฟ้อนรำ การแสดงละคร มาผสมกับคำว่า อาภรณ์ อันแปลว่าเครื่องประดับตกแต่งหรือเครื่องแต่งกาย รวมกันเป็นความหมายว่า เครื่องแต่งตัวโขนละคร นั่นเอง
เครื่องแต่งกายต่างๆ ที่สร้างขึ้นสำหรับใช้แต่งตัวเมื่อแสดงมหรสพนั้น ของไทยเรามีอยู่มากมายหลายอย่าง บางอย่างใช้สำหรับเฉพาะในการแสดงแต่ละประเภท บางอย่างใช้ผมผสานกันได้โดยทั่วๆ ไป แบ่งออกเป็นระเภทใหญ่ๆ ได้ ๒ ประเภท คือ
๑. ประเภทยืนเครื่อง หมายถึงเครื่องแต่งกายโขนละครที่ใช้เป็นประจำสำหรับบอกลักษณะตัวแสดง แสดงถึงยศถาบรรดาศักดิ์ และตำแหน่ง ได้เครื่องแต่งกาย ตัวพระ นาง ยักษ์ ลิง ทั่วๆ ไป
๒. ประเภทลูกบท ได้แก่เครื่องแต่งกายที่แสดงฐานะลดหลั่นลงมามากกว่าประเภทยืนเครื่อง ส่วนใหญ่ใช้ในการแสดงละคร เช่นเครื่องแต่งกายที่บอกลักษณะชาติภาษาต่างๆ เป็นต้น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น